The Ulan Bator of Mongolia
Door: Remi
Blijf op de hoogte en volg Remi
20 September 2009 | Mongolië, Ulaanbaatar
Alles gaat goed met ons. We zijn inmiddels in de meest desolate plekken geweest waardoor we vaak geen bereik hebben maar dat heeft ook wel weer zijn charme.
Het moment dat we In Moskou aan boord zijn gegaan van de TME was erg bijzonder. Vanuit onze mooie hut zagen we talrijke landschappen aan ons voorbij gaan. Elke paar uur stopte de trein voor een pauze tot een half uur waardoor je van allerlei lekker eten en drinken op de platforms kon kopen. Op een gegeven moment wordt het ritme van de trein het ritme van je leven maar na 80 uur en 5200km. waren we toch blij uit te kunnen stappen.
In Irkutsk (Siberië) zijn we opgehaald en naar de haven gebracht voor een overtocht met een hovercraft over Lake Baikal (Unesco) om ons naar een dorpje te varen waar je met de auto niet kunt komen. Daar, ver van de bewoonde wereld, hadden we een houten chalet betrokken met uitzicht op Lake Baikal en als uitgangspunt gebruikt voor verschillende hikes door de Sibirische bossen. Het was zonning en rond de 20C maar op onze laatste dag kwam het nieuws binnen dat er noodweer op komst was en dat er die dag nog een voorlopig laatste boot terug ging naar Irkutsk. Natuurlijk wilde iedereen die boot nemen. Onderweg begon het te stormen en te sneeuwen en de golven werden te hoog op dit enorme meer zodat de boot er uren over deed en de kapitein toen het ook nog donker en mistig werd, de haven gewoon niet kon vinden. Ik dacht eerst dat ze een grap maakten :) Toen werd het erg vervelend en spannend maar uiteindelijk hadden we de juiste haven gevonden. Er lag ineens overal sneeuw en ijs en vrieskou zoals je Sibirië van de plaatjes kent. Het vervelende was dat we toen nog 30min. hadden om de TME te halen waardoor we in een busje (we werden opgehaald) over de ijsbanen door de stad moesten scheuren. We waren te laat...maar de trein ook dus konden we het volgende traject van 36 uur, naar Ulan Bator, Mongolië, beginnen 8)
We zijn nu in de hoofdstad van Mongolië, Ulan Bator waar we eigenlijk gelijk naar de steppe zouden worden gebracht, maar ook hier (het hele traject overigens) zijn sneeuwstormen en is het ijzig koud, zodat we nu in de hoofdstad blijven en morgen naar een gertent(Mongoolse familie) gaan. Morgen klaart alles weer op. We betrekken daar een orginele gertent (yurt) voor 2 personen die ver weg staat van de andere kampen en beschaving zodat we geen stromend water hebben, moeten wassen en en drinken uit de rivier en er is geen electra. We gebruiken deze plek als uitvalsbasis voor wandelingen over de Mongoolse steppe die in vervlogen tijden door Chenghis Khan met zijn ruiters werd bereden om het grootste rijk ooit te stichtten.
Je raadt het nooit, maar Ulan Bator betekent, `Rode Held`. Ik zie ze wel stiekem naar mij kijken die Mongolen. Die denken natuurlijk de nieuwe Ulan Bator is aangekomen, wordt ons rijk weer zo groot als onder Chenghis Khan? Helaas... mijn omzwervingen eindigen niet hier ;)
Groetjes uit Mongolië,
Remi en Vief
Het moment dat we In Moskou aan boord zijn gegaan van de TME was erg bijzonder. Vanuit onze mooie hut zagen we talrijke landschappen aan ons voorbij gaan. Elke paar uur stopte de trein voor een pauze tot een half uur waardoor je van allerlei lekker eten en drinken op de platforms kon kopen. Op een gegeven moment wordt het ritme van de trein het ritme van je leven maar na 80 uur en 5200km. waren we toch blij uit te kunnen stappen.
In Irkutsk (Siberië) zijn we opgehaald en naar de haven gebracht voor een overtocht met een hovercraft over Lake Baikal (Unesco) om ons naar een dorpje te varen waar je met de auto niet kunt komen. Daar, ver van de bewoonde wereld, hadden we een houten chalet betrokken met uitzicht op Lake Baikal en als uitgangspunt gebruikt voor verschillende hikes door de Sibirische bossen. Het was zonning en rond de 20C maar op onze laatste dag kwam het nieuws binnen dat er noodweer op komst was en dat er die dag nog een voorlopig laatste boot terug ging naar Irkutsk. Natuurlijk wilde iedereen die boot nemen. Onderweg begon het te stormen en te sneeuwen en de golven werden te hoog op dit enorme meer zodat de boot er uren over deed en de kapitein toen het ook nog donker en mistig werd, de haven gewoon niet kon vinden. Ik dacht eerst dat ze een grap maakten :) Toen werd het erg vervelend en spannend maar uiteindelijk hadden we de juiste haven gevonden. Er lag ineens overal sneeuw en ijs en vrieskou zoals je Sibirië van de plaatjes kent. Het vervelende was dat we toen nog 30min. hadden om de TME te halen waardoor we in een busje (we werden opgehaald) over de ijsbanen door de stad moesten scheuren. We waren te laat...maar de trein ook dus konden we het volgende traject van 36 uur, naar Ulan Bator, Mongolië, beginnen 8)
We zijn nu in de hoofdstad van Mongolië, Ulan Bator waar we eigenlijk gelijk naar de steppe zouden worden gebracht, maar ook hier (het hele traject overigens) zijn sneeuwstormen en is het ijzig koud, zodat we nu in de hoofdstad blijven en morgen naar een gertent(Mongoolse familie) gaan. Morgen klaart alles weer op. We betrekken daar een orginele gertent (yurt) voor 2 personen die ver weg staat van de andere kampen en beschaving zodat we geen stromend water hebben, moeten wassen en en drinken uit de rivier en er is geen electra. We gebruiken deze plek als uitvalsbasis voor wandelingen over de Mongoolse steppe die in vervlogen tijden door Chenghis Khan met zijn ruiters werd bereden om het grootste rijk ooit te stichtten.
Je raadt het nooit, maar Ulan Bator betekent, `Rode Held`. Ik zie ze wel stiekem naar mij kijken die Mongolen. Die denken natuurlijk de nieuwe Ulan Bator is aangekomen, wordt ons rijk weer zo groot als onder Chenghis Khan? Helaas... mijn omzwervingen eindigen niet hier ;)
Groetjes uit Mongolië,
Remi en Vief
-
20 September 2009 - 08:04
Geegy:
dag lieve wereldreizigers.
hartelijk dank voor het indrukwekkende verslag en de bijzondere foto's.
pas goed op elkaar!
veel liefs en groetjes,
geegy -
21 September 2009 - 17:22
Mique En Frans:
We waren erg blij iets van jullie te horen.Het reis verslag is wel interessant,maar niet zonder gevaren.Geniet,but take
care of your self.
love from Mique en Frans.
-
21 September 2009 - 19:05
Pat & Simone:
Hoi lieve Vief en Remi,
Blij dat jullie alles overleefd hebben, t za geen pretje geweest zijn. Geniet maar van alles. veel liefs van ons allemaal -
23 September 2009 - 18:58
Nanda:
Hey!
Ik hoop dat jullie je zwemvesten en bontmutsen bij je hebt!!!
Wij hebben heerlijke temperaturen gehad in Canada, gna gna!!
Have fun!
x nan
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
